Υγιής νεολαία Vs κομματικός στρατός
Απάντηση στο άρθρο του κ. Α. Ζορλή, τέως Πρόεδρου της Φ.Π.Κ. Πρωτοπορίας
Θεσσαλονίκης, που δημοσιεύτηκε στις 20/9/2012 με τίτλο «Το διπλό ταμπλό και το
δίλημμα του Γιώργου Λιλλήκα».
Όταν η
πολιτική καταντά τρόπος επίτευξης προσωπικών φιλοδοξιών και επαγγελματικής
αποκατάστασης, τότε αυτός που την ασκεί ή τουλάχιστον προσπαθεί να την ασκήσει
δεν κάνει μόνο ζημιά στον εαυτό του, υποβαθμίζοντάς τον και εξευτελίζοντάς τον
ακούσια, αλλά, κυρίως κάνει ζημιά στον τόπο του· και σε αυτό θα ήθελα να σταθώ,
αφού, πλέον έχετε ξεπέσει σε επίπεδα που δεν μπορεί να αποτελέσει απάντηση απλά
η σιωπή.
Δεν είμαι
άνθρωπος που δέχεται προσβολές, ούτε για το άτομό μου, ούτε για τους φίλους,
συναγωνιστές ή συνοδοιπόρους μου. Πολύ απλά, γιατί, τους επιλέγω με κριτήρια
που για ’μένα αποτελούν κόκκινες γραμμές αδιαπέραστες. Τον πατριωτισμό και την
ανθρωπιά. Όταν μιλώ για πατριωτισμό εννοώ το αυτονόητο. Τον αγώνα για επιβίωση
του Κυπριακού Ελληνισμού. Την κατάργηση των τετελεσμένων της εισβολής , την
αποχώρηση των εποίκων, την επικράτηση του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου και της
δημοκρατίας στο νησί μας.
